Mijn day-in-a-life shoot in Californië

BACKSTAGE BIJ DE LAWRENCE-FAMILY

Afgelopen november was ik in Los Angeles. Op instagram zag ik dat SLOMAC, de dansschool van Maartje en Ryan, een grote première gepland had staan. Ik wilde al heel lang een day-in-a-life shoot doen. (dit is een fotoshoot van een gezin waarbij je hen de hele dag volgt). Én ik wilde weten hoe het met mijn vriendin Maartje ging daar aan de andere kant van de wereld. Je begrijpt het misschien al: mijn nieuwsgierigheid won. Ik stapte in onze huurauto en reed in vijf uurtjes -het is heel dichtbij!- van Los Angeles naar San Luis Obispo om mijn ‘oude’ vrienden uit Rotterdam op te zoeken.

Maartje is getrouwd met de Amerikaanse Ryan. Ze leerden elkaar kennen bij het Scapino Ballet waar zij allebei dansers waren. Nu wonen ze met hun drie kinderen in het zonnige Californië. Ze runnen hun eigen balletschool, SLOMAC. De spiegels hangen, de vloeren liggen en de lessen draaien op volle toeren. Hun droom is verwezenlijkt.

ík had het als kind heerlijk gevonden!

Als ik er ben geeft Maartje les. Haar oudste dochter Imke heeft haar vriendinnen op de dansschool en volgt bijna al haar moeders lessen. Vrijwilligers zetten zich in voor de organisatie en de kostuums. Ryan werkt als fysiotherapeut. Tijmen kan zijn naam al bijna schrijven en hij verzorgt de schildpadden van opa heel goed. Kleine Fenne danst en danst en danst. Aan het einde van de dag moet de gehele voorstelling doorgenomen worden. De oppas maakt overuren, omdat ik er ben. Want Maartje en Ryan maken ook nog tijd om mij uit eten te nemen. Om bij te praten. En om “eindelijk weer eens Nederlands!” te spreken.

Eenmaal thuis kon ik het eigenlijk pas helder zien. Deze mensen werken samen. Ze zijn een team. De SLOMAC-Family, zoals ze het zelf noemen. Iedereen doet zijn deel en zo lukt het. Zo lukt het om je droom te leven. Eigenlijk zijn zij nog steeds dansers. Dat zie ik terug in hoe hard ze werken voor hun kinderen, hun leerlingen en voor de mensen om hen heen. Steeds vragen zij het beste van zichzelf. “We zijn dankbaar. We doen wat we het liefste doen. De kinderen groeien op in de dansschool”, zegt Maartje. “Of dat goed voor ze is? Ik weet het niet. Ik hoop het natuurlijk. Ík had het als kind heerlijk gevonden!”