Op zoek naar rust in Frankrijk

Dit jaar mocht ik weer een bruiloft in Frankrijk afvinken. En wéér was het één groot eet-, drink-, knuffel- en dansfestijn! Dit keer was ik second shooter van Lukas Guillaume. Samen bedachten we een uitwisseling: Hij kwam in Nederland een bruiloft schieten en ik bij hem in Toulouse. Onze stijl is verschillend: Hij is rustig en bedachtzaam, Zijn foto’s zijn strak, vaak zwart-wit en hij grijpt regelmatig in. De mijne zijn rommelig, uitbundig en ik laat alles zoals het is. Door met hem mee te gaan ging ik ‘cleaner’ fotograferen. En ontdekte ik dat het o.k. was om iets in scene te zetten. Maar of ik meer rust in m’n donder kreeg… ik weet het niet.

Al vanaf de eerste minuut had ik een klik met de bruid, Chloe. Mijn snel opgekrikte Frans schoot meteen tekort toen ze sprak over kapsels en make-up, maar het gevoel zat goed. Toen haar vriendinnen en beste vriend binnenkwamen om zich met z’n allen klaar te maken dacht ik: heaven!!!! Zo veel te fotograferen, where to start?

De bruiloft was in Cubaanse stijl omdat ze daar ten huwelijk was gevraagd. Romain en Chloe wilden een romantische firstlook (die dan best wel weer Amerikaans was 😉 ) in het park. De rest van de dag met 2 ceremonies rolde zich door de zonnebloemenvelden uit naar een heerlijk viergangendiner laat in de avond. Het is een franse traditie op bruiloften om spelletjes te doen tijdens het eten. ‘Zoek zo snel mogelijk een stropdas!’ en als uitsmijter ‘zoek de bruid!’ waarna bleek dat zij ergens buiten in de bosjes zat. Liep ik daar in het donker, hopend dat ik het goed begrepen had, als een malle door de tuinen en over het petanque-veld, flitser aan, afgaand op het geluid, want, zo dacht ik: degene die haar vindt slaakt vast een kreet. Gelukkig werd ze gevonden, met veel bombarie naar de feesttent gebracht en… kon het dansen beginnen!

Oordoppen uit en door de koele nacht rijden Lukas en ik naar huis. Raampje open, blaren op beide voeten, benen waarmee ik morgen waarschijnlijk mijn bed niet mee uit kom, maar… heel veel toffe foto’s rijker. Aaaah… les mariages français…